Ik ken Reina Ramakers als een bevlogen kunstenares.  Haar werk is haar leven….. al levend werkt zij, maakt zij, schept zij en bevrijdt zij een nieuwe wereld, uit het eens vormeloze.

Een vrouwelijke wereld uit steen geboren

Haar beelden dragen “das ewig weibliche” in al haar stilte deze rusteloze wereld in… een roep om aandacht... aandacht voor het onzichtbare dat zich wil openbaren.
Duidelijk waarneembaar aan haar werk is haar liefde voor het materiaal. Het lijkt of ze voortdurende communiceert met de steen, communiceert met de lijnen en structuren die ontstaan door de tijden en de steen haar eigen taal geeft.
Met name het samengaan van haar innerlijke taal en die van de steen is één van de boeiende aspecten van haar werk.
Het is een voortdurend luisteren naar wat was… is… en wordt… om uiteindelijk haar handen ervan af te houden als ze uitgesproken is met de steen… en de steen uitgesproken is met haar.
Naar haar werk kijken is jezelf even verliezen in de tijd… haar werk aanraken en voelen is jezelf weer terugvinden in de stille taal van haar beeld.. en deze herkennen als “van de aarde zijnde”.

Neeltje van Sloten B.K.

De kunstenaarscarrière van Reina Ramakers wordt gekenmerkt door een steeds verdergaande expressie van diepliggende oeremoties. De basis van het zijn als levend lichaam en de bron van het leven dienen haar tot inspiratie. In de jaren ’70 maakte Reina in abstract expressionistische stijl voornamelijk wandkleden met daarin de meest uiteenlopende materialen van repen stof tot touw, metaal en steen. Voor de grote krachten van oeremoties was echter een sterker en duurzamer materiaal nodig: natuursteen, met name marmer. Dat kunstenaarsambacht heeft Reina Ramakers van ervaren beeldhouwers geleerd. Haar verdere ontwikkeling is grotendeels autodidactisch.

Na een studie Kunst- en Cultuurgeschiedenis aan de Open universiteit is zij afwisselend in Griekenland en Nederland gaan beeldhouwen. Naast steensoorten als serpentijn, albast en Belgisch hardsteen werd zij getroffen door de zuiverheid en transparantie van het Lychnitis marmer uit Paros, waar de belangrijkste beelden uit de antieke oudheid van werden gemaakt. Van dit uitzonderlijk fraaie marmer zijn alleen nog relatief kleine brokstukken te vinden. Reina haalt die zelf uit dezelfde groeve waar de grootste Griekse beeldhouwer Praxitelis zijn Parisch marmer vond. Vanwege de zeldzaamheid en schoonheid van dit marmer is het een voorrecht om van deze beelden te kunnen genieten.

Gedurende haar verblijf op Paros (Griekenland) in 2003/2004 heeft ze naast het beeldhouwen in marmer zich bekwaamd in het schilderen. Ze volgde workshops schilderen bij Hans Giesen op Paros en in Amsterdam.